Müslümanların hayatında camilerin yeri, yalnızca namaz kılınan bir mekân olmaktan ibaret değildir. Camiler; kardeşliğin, birlik ve beraberliğin, dayanışmanın, paylaşmanın ve manevi huzurun buluştuğu kutsal mekânlardır. Müslümanların camiye gösterdiği hassasiyet; aslında inancına, değerlerine ve geçmişine gösterdiği hassasiyetin de bir ifadesidir.
Camiye gitmek, yalnızca ibadet etmek değil; aynı zamanda insanın kendisiyle baş başa kalması, hayatın telaşından uzaklaşması ve manevi dünyasını güçlendirmesidir. Cemaatle kılınan namaz, farklı yaşlardan ve farklı hayat şartlarından insanları aynı safta buluşturur; zenginiyle fakirini, genciyle yaşlısını yan yana getirir. Bu yönüyle camiler, toplumsal eşitliğin ve kardeşliğin en güzel örneklerinden biridir.
Ancak camilerin yaşatılmasında ve toplumun manevi hayatının güçlenmesinde din görevlilerinin de çok önemli bir yeri vardır. İmamlar ve müezzinler yalnızca namaz kıldıran, ezan okuyan kişiler değildir. Onlar aynı zamanda insanlara rehberlik eden, çocuklara ve gençlere dini değerleri anlatan, ihtiyaç sahipleriyle ilgilenen, sevinçte ve kederde toplumun yanında olan önemli görevlilerdir.
Camiler ve Din Görevlileri Haftası kapsamında gerçekleştirilen konferanslar, sohbetler, ziyaretler, gençlere yönelik programlar ve sosyal dayanışma etkinlikleri, cami ile toplum arasındaki bağı güçlendirebilir. Bu etkinliklerin yalnızca bir haftayla sınırlı kalmaması, yıl boyunca devam eden bir anlayışa dönüşmesi de önemlidir.
Unutmamalıyız ki camiler sadece minareleriyle, kubbeleriyle ve mimarileriyle değil, içlerini dolduran insanlarla güzeldir. Din görevlileri de ancak toplumla kurdukları samimi bağ ve ortaya koydukları hizmetlerle bu güzelliğin önemli bir parçası olurlar.
Camiye gitmek, camiye sahip çıkmak ve din görevlilerimize değer vermek; inancımızı yaşatmanın, toplumsal dayanışmamızı güçlendirmenin ve gelecek nesillere manevi miras bırakmanın önemli yollarındandır. Camilerimiz boş kalmasın, gönüllerimiz birbirinden uzaklaşmasın.
